‘കദനം’ -സൈനു വയനാട്
കദനം. നീർമാതളത്തളിരിലലയുംപൂങ്കാറ്റിൽ പോലും മൗനം.ചായും വെയിൽ ചിന്ത് പോലുംമൂവന്തിയിൽ നിരാലംബം. വഴി തേടും പറവ തൻ ചിറകിൽരണ്ടു കുഞ്ഞിളം തൂവലിൻ ഭാരം.പുലരുന്ന നാളെകൾക്കേതോനിറം മാഞ്ഞ സ്വപ്നത്തിൻ കദനം. ഇനിയുണ്ടോ മലരേ എനിക്കായ്പൂക്കളിൽ നിറയും വസന്തം.ഇനിയുണ്ടോ മഴയേ എനിക്കായ്നീ നെയ്ത വില്ലിൻ സുഗന്ധം.
Continue Reading