Author: Wide Live Desk

ഇടവപ്പാതി മറന്നപ്പോൾ മേഘങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നു-വെള്ളിമേഘം നിറയുന്നു,വാനിലേതോ മഴപ്പക്ഷി-മുകിലുകൾക്കായ് തിരയുന്നു. കാലമാറ്റത്തിൻ ഗദ്ഗദത്താൽ –ഇടവപ്പാതി കരയുന്നു,എങ്ങുപോയിന്നെങ്ങുപോയി-കറുത്തമേഘ ചുരുളുകൾ. വെയിൽവന്നു ചിരിക്കുന്നു-കരയുന്നു പാടവും,മഴവന്നു പെയ്യുവാൻ-കൊതിക്കുന്നു വയലുകൾ. കാത്തുവെച്ചൊരു വിത്തുകൾക്ക്-മുളയ്ക്കുവാൻ നേരമായി,മുളപ്പിക്കാൻ പാടത്തെ-പാകമാക്കാൻ നേരമായ്.എന്നിട്ടും നീയിതെന്തേ-ഇടവപ്പാതീ വന്നീല്ലാ… പ്രതീക്ഷകൾക്ക് മങ്ങലേറ്റ –പാടമിന്നുശൂന്യവും,കരയുന്നു പിടയുന്നു –കർഷകന്റെ ചിത്തവും. (സുരേഷ് കൊടുവാറ്റിൽ )

നിലാവ് പെയ്യുന്ന രാത്രി പുഞ്ചിരി പെയ്യുന്ന പൂനിലാവേ നീ,പൂവായിമാറുന്ന പൊൻനിലാവേ. രാത്രിയിൽ പൂക്കുന്ന മുല്ലകൾക്കും,രാത്രിയിൽ കൂകുന്ന രാക്കിളിക്കും, രാവേറെയായ് നൽകും തൂവെളിച്ചം,മയല്ലേ പോകല്ലേ നീ നിലാവേ. അരുവികൾ കൊലുസിന്റെ നാദമോടെ,കളകളമൊഴുകുന്നു കാട്ടിലൂടെ. മിന്നാമിനുങ്ങുകളങ്ങുമിങ്ങും,പൊന്നിന്റെ പൊട്ടുകൾ തൊട്ടുതൊട്ട്. മുളംതണ്ട്മൂളുന്നയീണമില്ലാ ,പവനന്റെ നേർത്ത തലോടലില്ലാ… പുള്ളിമാൻ പേടകൾ പുല്ലുമേഞ്ഞും,കുറുനരികൂട്ടങ്ങളോരിയിട്ടും,പേടിപ്പെടുത്തുന്ന കൂരിരുട്ടിൽ –പേടിയെമാറ്റുന്നു നിൻവെളിച്ചം. നീ വന്ന രാത്രിയിൽ കാനനവും,ശാന്തമായി നിശ്ചലം നിന്നുപോയി.

പള്ളിക്കൂടത്തിന്റെയോർമ്മകൾ………………………………………………ഓർമ്മതൻമിഴിചെപ്പിൽ കാത്തുവെച്ചൊരാബാല്യം,നുറുങ്ങു കവിതകൾകഥകൾ ചൊല്ലീടുന്നു. തോളത്തു സഞ്ചിയുമായികൂട്ടുകാരൊത്തു നമ്മൾ,മഴയിൽകുടചൂടിപതുക്കെ നടന്നതും. വഴിയിൽപറന്നൊരുതുമ്പിയെപിടിച്ചതും,കല്ലെടുക്കാഞ്ഞിട്ടതിൻചിറക് മുറിച്ചതും. തോട്ടുവക്കത്തിൻചാരെകിടക്കും വയലിലെ,വെള്ളത്തിൽ കിടന്നൊരുതവളയെ പിടിച്ചതും,മഴയിൽ കുതിർന്നതുംപാതകളരുവിയായ്,ചെളിയിൽ പുതഞ്ഞതുംപുസ്തകം നനഞ്ഞതും. പാതയോരത്തെമതിൽ-ക്കെട്ടിലെമാവിൻമേലെ, മാങ്ങകൾപ്പഴുത്തതുംകല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞതും,എനിക്കും നിനക്കുമായ്പകുത്തിട്ടെടുത്തതും. കാലങ്ങളേറെയായി-യോർമ്മതൻ ബാല്യകാലം,ഓർക്കുവാൻ സുഖമുള്ള –വസന്തംതന്നേപോയി.. *** (സുരേഷ് കൊടുവാറ്റിൽ )